„Podbój Libii” – medialna rzeczywistość wojny

libianato
Propaganda w służbie NATO, historia manipulacji
Poniższy tekst jest próbą wykazania jak dezinformacja i manipulacja otwarły drzwi do jawnej wojny w Afryce Północnej, oraz jak media poprzez serię kłamstw stworzyły „fakty” ją uzasadniające.
1. Przemoc w Benghazi
Epicentrum wybuchu wojny domowej to wydarzenia w Benghazi, czyli w portowym mieście na granicy regionów Cyrenajka i Barqa.[1] Wg źródeł rządowych USA demonstracje zaczęły się 15 marca zgromadzeniem kilku setek ludzi przed komendą policji w Benghazi w proteście przeciwko aresztowaniu adwokata, obrońcy praw człowieka i aktywisty Fethi Tarbela. Gdy zbliżał się ogłoszony na 17 marca „dzień protestu” („day of rage”) protesty nasilały się i nie obeszło się bez armatek wodnych, gazu łzawiącego, gumowych pocisków i pałek. Wielu donosiło o podpaleniach budynków rządowych w tym i policji [2]. Punkt krytyczny został przekroczony, gdy grupa protestujących wtargnęła do miejscowych koszar, aby przejąć broń z magazynów wojskowych. Miejscowe wojsko otworzyło ogień do rabujących. Od tego momentu eskalacja zdarzeń nabrała jeszcze szybszego tempa.
Jeżeli pominiemy subiektywność relacji zarówno strony rządowej jak i protestujących, można stwierdzić kilka faktów. Ludność oczywiście ma prawo do przeciwstawienia się tyranii, ale z drugiej strony należy zrozumieć, że każde państwo, w tym USA i Wielka Brytania zareagowała by tak samo w przypadku napaści na wojskowe magazyny z bronią z intencją jej przejęcia w celu walki z siłami rządowymi.[3, 4]
Sednem jest nie to, że siły rządowe otwarły ogień do atakujących, lecz hipokryzja oskarżających reżym w Trypolisie dyplomacji USA i Wielkiej Brytanii, których władze zareagowały by tak samo jak wojskowi rządowi Kaddafiego. A masakra na Kent State University z 4 maja 1970 (4 zastrzelonych i 10 rannych w pokojowej demonstracji anty-wojennej) czy wcześniejsza masakra indian z Wounded Knee Creek w 1890? A udokumentowana medialnie masakra całkowicie pokojowo demonstrujących w Bahrajnie, dokonań przez soldateskę najemników z Arabii Saudyjskiej (via Katar), za zezwoleniem Wielkiej Brytanii, z całkowitym przemilczeniem tego przez dyplomacje sojusznicze z Rady Bezpieczeństwa? Kaddafi nie ma monopolu na przemoc rządu wobec protestujących, a zarzuty wobec niego świadczą o hipokryzji oskarżycieli.
(Czytaj więcej)
Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności, NWO i tajne projekty. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „„Podbój Libii” – medialna rzeczywistość wojny

  1. ArO pisze:

    NAZISTOWSKIE KORZENIE „BRUKSELSKIEJ UE” To, co zawsze chciałeś wiedzieć o „brukselskiej UE”http://www.relay-of-life.org/pl/chapter.html

  2. ArO pisze:

    Prawdziwy Świat w Libii

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s